خوش آوازه در جدول

سرنخ «خوش آوازه» در جدول معمولاً به کسی یا چیزی اشاره دارد که نامش به خوبی مشهور شده، اعتبار دارد و با شهرت مثبت شناخته می شود. در بعضی جدول ها هم این عبارت با «خوش آواز» نزدیک گرفته می شود و پاسخ هایی مربوط به صدای خوب می آید.

بهترین جواب کدام است؟

اگر در جدول فقط نوشته شده «خوش آوازه»، معمولاً نیکنام یکی از دقیق ترین پاسخ هاست؛ چون هم شهرت را می رساند و هم بار مثبت «خوش» را حفظ می کند. بعد از آن، نامور، مشهور، معروف، نامی، بنام، شهره و شهیر از گزینه های رایج هستند.

برای حل سریع، اول تعداد خانه ها را نگاه کنید. جواب کوتاه می تواند «نامی»، «بنام» یا «شهره» باشد. اگر پاسخ متوسط می خواهد، «مشهور»، «معروف»، «نامور» و «نیکنام» را بررسی کنید. اگر جای بیشتری دارید، «بلندآوازه»، «بلندنام» یا «عالی آوازه» هم ممکن است درست باشد.

معنی خوش آوازه چیست؟

«خوش آوازه» یعنی کسی که آوازه و نام خوبی دارد؛ به نیکی شناخته شده، صاحب اعتبار است و مردم از او با نام خوب یاد می کنند. این واژه بیشتر درباره اشخاص، خاندان ها، شهرها، هنرمندان، آثار فرهنگی یا حتی برندها به کار می رود؛ مثلاً «استاد خوش آوازه»، «شاعر خوش آوازه» یا «شهر خوش آوازه».

در جدول های فارسی، طراح اغلب به جای توضیح طولانی، یک مترادف کوتاه می خواهد. بنابراین به جای عبارت دو کلمه ای «خوش آوازه»، ممکن است یک کلمه ساده مثل «نیکنام» یا «نامور» در پاسخ بنشیند. این نوع تبدیل عبارت به مترادف کوتاه در جدول بسیار رایج است.

تفاوت خوش آوازه و خوش آواز

«خوش آوازه» با فاصله معنایی ظریفی از «خوش آواز» جداست. خوش آوازه به شهرت و نام نیک مربوط است، اما خوش آواز به خوش صدایی و خوش الحانی ربط دارد. در جدول ها گاهی این دو نزدیک دیده می شوند، ولی برای انتخاب جواب باید به متن سرنخ و حروف متقاطع توجه کرد.

اگر سرنخ کنار واژه هایی مثل «خواننده»، «صدا»، «آهنگ»، «نغمه» یا «الحان» آمده باشد، احتمال پاسخ «خوش الحان» یا «خوش آواز» بالاتر است. اما اگر سرنخ تنها «خوش آوازه» باشد یا کنار «نام»، «شهرت»، «اعتبار» و «آبرو» بیاید، جواب هایی مانند «نیکنام»، «بنام» و «نامور» دقیق ترند.

نیکنام، خوشنام و بنام

«نیکنام» و «خوشنام» از نظر معنا بسیار نزدیک اند و هر دو به کسی اشاره دارند که نام و اعتبار خوبی دارد. «بنام» نیز یعنی مشهور، شناخته شده و دارای نام. این سه گزینه وقتی مناسب اند که سرنخ روی خوبی شهرت تأکید داشته باشد.

در میان اینها، «نیکنام» برای «خوش آوازه» پاسخ بسیار خوش ساختی است؛ چون «خوش» را به «نیک» و «آوازه» را به «نام» تبدیل می کند. به همین دلیل، اگر تعداد خانه ها و حروف متقاطع اجازه بدهد، نیکنام را زود امتحان کنید.

نامور، نامدار و نامی

«نامور» یعنی صاحب نام و مشهور. «نامدار» هم همین معنا را دارد و در متن های ادبی و رسمی زیاد دیده می شود. «نامی» کوتاه تر است و در جدول ها به خاطر جمع و جور بودن زیاد استفاده می شود. اگر جواب کوتاه می خواهید، نامی و بنام از گزینه های خوبی هستند.

گاهی سرنخ هایی مثل «صاحب نام»، «دارای آوازه»، «مشهور به خوبی» یا «خوش آوازه» همگی می توانند به همین خانواده برسند. پس اگر حروف متقاطع با «ن» شروع می شود، نامی، نامور، نامدار یا نیکنام را بررسی کنید.

معروف، مشهور، شهیر و شهره

«معروف» و «مشهور» عمومی ترین مترادف های خوش آوازه هستند. این دو همیشه الزاماً بار مثبت ندارند، اما در فضای جدول معمولاً برای «شناخته شده» و «دارای آوازه» به کار می روند. «شهیر» کمی ادبی تر است و «شهره» هم برای کسی که آوازه اش میان مردم پیچیده باشد به کار می آید.

اگر در جدول با حروف «م» شروع می شود، معروف و مشهور را بررسی کنید. اگر حرف اول «ش» است، شهره یا شهیر می تواند پاسخ باشد. اگر جواب با «ن» شروع می شود، گزینه های خانواده نام، یعنی نامی، نامور، نامدار و نیکنام، احتمال بیشتری دارند.

اشتباه های رایج در این سرنخ

• انتخاب خوش الحان برای همه موارد: خوش الحان زمانی مناسب است که سرنخ به صدا و آواز مربوط باشد.
• نادیده گرفتن نیکنام: برای معنی مثبت و دقیق خوش آوازه، نیکنام یکی از بهترین پاسخ هاست.
• توجه نکردن به طول جواب: نامی و بنام کوتاه اند، اما بلندآوازه و عالی آوازه برای خانه های بیشتر مناسب اند.
• یکی گرفتن معروف و خوشنام: معروف فقط شناخته شده است، اما خوشنام و نیکنام شهرت مثبت را هم می رسانند.

جمع بندی

جواب «خوش آوازه در جدول» بسته به تعداد خانه ها می تواند نیکنام، نامور، مشهور، معروف، نامی، بنام، شهره، شهیر، بلندنام یا بلندآوازه باشد. اگر سرنخ به خوانندگی یا صدای زیبا اشاره کند، خوش الحان هم گزینه قابل بررسی است. بهترین راه حل این است که معنی سرنخ را با تعداد خانه ها و حروف متقاطع کنار هم بگذارید.