وام دهنده در جدول

4 دقیقه مطالعه

پاسخ کوتاه: جواب رایج «وام دهنده در جدول» داین یا دائن است. اگر تعداد خانه‌ها متفاوت باشد، پاسخ‌هایی مثل بستانکار، طلبکار، مقرض و قرض‌دهنده هم می‌توانند درست باشند.

داین دائن بستانکار طلبکار مقرض

در جدول کلمات، «وام دهنده» معمولاً به کسی گفته می‌شود که پول یا مالی را به دیگری قرض می‌دهد و در برابر، طلبی از او پیدا می‌کند. پاسخ کوتاه و جدولی این مفهوم «داین» یا «دائن» است. این واژه در برابر «مدیون»، «بدهکار»، «وام‌دار» و «مقروض» قرار می‌گیرد؛ یعنی داین کسی است که طلب دارد، نه کسی که وام گرفته است.

جواب‌ها بر اساس تعداد حروف

اگر سرنخ فقط «وام دهنده» باشد، پاسخ اصلی را «داین» یا «دائن» بگیرید. اما در جدول واقعی، تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی می‌تواند گزینه نهایی را تغییر دهد.

۴ حرف داین

پاسخ رایج و کوتاه. شکل ساده‌تر و بدون همزه است و در جدول‌ها زیاد دیده می‌شود.

۴ حرف دائن

صورت همزه‌دار همان واژه. اگر جدول یا منبع لغوی دقیق‌تر باشد، ممکن است این املا را بخواهد.

۵ حرف طلبکار

کسی که از دیگری طلب دارد. در گفتار روزمره، طلبکار برای وام‌دهنده هم به کار می‌رود.

۵ حرف مقرض

واژه‌ای رسمی و عربی‌ریشه به معنی قرض‌دهنده و وام‌دهنده. در جدول‌های واژگانی گزینه مهمی است.

۷ حرف بستانکار

واژه مالی و حسابداری برای کسی که حق دریافت پول یا طلب دارد. مقابل بدهکار قرار می‌گیرد.

توضیحی قرض‌دهنده

معنی روشن و فارسی سرنخ است؛ اگر جدول پاسخ توضیحی یا چندبخشی داشته باشد، این گزینه هم مطرح می‌شود.

داین یعنی چه؟

داین از خانواده واژه «دَین» است؛ دَین یعنی بدهی یا مالی که باید بازپرداخت شود. داین کسی است که از دیگری طلب دارد، چون مالی را به او داده یا حقی بر عهده او پیدا کرده است. در یک رابطه وام، وام‌دهنده داین است و وام‌گیرنده مدیون یا بدهکار. همین تقابل در جدول‌ها بسیار مهم است.

پس فرمول ذهنی حل جدول این است: وام‌دهنده = داین/دائن = بستانکار و وام‌گیرنده = مدیون/بدهکار/مقروض.

داین یا دائن؛ کدام را بنویسیم؟

هر دو صورت «داین» و «دائن» در جدول‌ها دیده می‌شود. در نوشتار ساده، بسیاری از جدول‌ها همزه را حذف می‌کنند و «داین» می‌نویسند. در نوشتار دقیق‌تر، «دائن» نیز درست و رایج است. اگر تعداد خانه‌ها یکی است، به حروف تقاطعی نگاه کنید؛ اگر خانه مربوط به همزه در جدول نیامده، معمولاً همان «داین» کافی است.

نکته جدولی: با «مدیون» اشتباه نکنید. مدیون یعنی بدهکار و وام‌گیرنده؛ داین یعنی طلبکار و وام‌دهنده.

تفاوت داین، بستانکار و مقرض

داین/دائن: جواب کوتاه و تخصصی جدول برای وام‌دهنده و طلبکار.
بستانکار: واژه مالی و حسابداری؛ کسی که باید چیزی دریافت کند.
طلبکار: واژه عمومی و روزمره برای صاحب طلب.
مقرض: واژه رسمی برای کسی که قرض می‌دهد؛ در برابر مقترض یا قرض‌گیرنده.

روش سریع انتخاب پاسخ

۱

چهار خانه دارید؟

اول «داین» یا «دائن» را امتحان کنید. این‌ها پاسخ‌های اصلی و کوتاه هستند.

۲

سرنخ مالی یا حسابداری است؟

اگر متن جدول به حساب، بدهکار، تراز یا حسابداری نزدیک است، «بستانکار» گزینه جدی‌تری می‌شود.

۳

سرنخ عربی یا رسمی است؟

اگر جدول واژه‌های رسمی‌تر می‌خواهد، «مقرض» را کنار داین بررسی کنید.

نمونه‌های مشابه در جدول

سرنخ: «وام دهنده»؛ پاسخ اصلی: داین یا دائن.
سرنخ: «طلبکار و وام‌دهنده»؛ پاسخ محتمل: داین.
سرنخ: «قرض‌دهنده»؛ پاسخ محتمل: مقرض.
سرنخ: «صاحب طلب»؛ پاسخ محتمل: طلبکار یا بستانکار.
سرنخ: «وام گیرنده»؛ پاسخ مقابل: مدیون، بدهکار یا مقروض.

اشتباه‌های رایج

اشتباه اول، نوشتن «مدیون» به جای «داین» است. مدیون بدهکار است، نه وام‌دهنده. اشتباه دوم، یکی دانستن «مقرض» و «مقترض» است؛ مقرض قرض می‌دهد، مقترض قرض می‌گیرد. اشتباه سوم، نادیده گرفتن املای همزه‌دار «دائن» است. اگر حروف تقاطعی با «داین» نمی‌خواند، شکل «دائن» را هم بررسی کنید.

جمع‌بندی

پاسخ اصلی «وام دهنده در جدول» داین یا دائن است. اگر پاسخ بلندتر لازم بود، بستانکار، طلبکار، مقرض و قرض‌دهنده را هم بررسی کنید. در مقابل، وام‌گیرنده «مدیون»، «بدهکار» یا «مقروض» است.

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.