درخواست کننده در جدول

5 دقیقه مطالعه

سرنخ «درخواست کننده» در جدول کلمات معمولاً به کسی اشاره دارد که تقاضا، خواسته، دادخواست، درخواست رسمی یا تمایل به انجام کاری دارد. جواب آن بسته به لحن جدول می‌تواند اداری، حقوقی، عربی یا روزمره باشد. در بسیاری از جدول‌ها، «متقاضی» پاسخ اصلی است، اما گزینه‌هایی مانند خواهان، طالب، سائل، مستدعی و داوطلب هم کاربرد دارند.

جواب مستقیم درخواست کننده در جدول معمولاً متقاضی است. پاسخ‌های رایج دیگر عبارت‌اند از خواهان، طالب، سائل، مستدعی و داوطلب. در برخی منابع جدولی، استدعا هم آمده که بیشتر خودِ درخواست یا خواهش را می‌رساند.

متقاضی خواهان طالب سائل مستدعی

پاسخ درخواست کننده در جدول چیست؟

اگر در جدول با سرنخ «درخواست کننده» روبه‌رو شده‌اید و تعداد خانه‌ها شش تاست، متقاضی بهترین پاسخ اولیه است. متقاضی یعنی کسی که تقاضا یا درخواست می‌کند؛ مثلاً متقاضی وام، متقاضی کار، متقاضی ثبت‌نام یا متقاضی دریافت مجوز. این واژه هم رسمی است و هم در زبان امروز بسیار رایج.

در بافت حقوقی، خواهان هم می‌تواند درست باشد؛ یعنی کسی که در دادگاه خواسته‌ای را مطرح می‌کند. اگر سرنخ کوتاه‌تر باشد، طالب و سائل گزینه‌های چهارحرفی مهم‌اند. طالب بیشتر به معنی خواهان و جوینده است، و سائل یعنی پرسنده یا درخواست‌کننده.

راهنمای سریع بر اساس تعداد حروف

در شمارش زیر، فاصله و نیم‌فاصله حساب نشده و شکل رایج فارسی واژه‌ها در نظر گرفته شده است:

۴ حرفی: «طالب»، «سائل» و «مدعی» برای خانه‌های کوتاه.
۶ حرفی: «متقاضی»، «خواهان»، «مستدعی»، «داوطلب» و «استدعا» بسته به معنی سرنخ.
۷ حرفی: «خواستار» وقتی منظور کسی است که چیزی را می‌خواهد یا مطالبه می‌کند.
ترکیبی: «درخواستگر» یا «تقاضاکننده» در جدول‌های شرح‌دار یا خانه‌های بلندتر ممکن است دیده شود.

تفاوت گزینه‌های اصلی

متقاضی؛ رسمی و رایج

متقاضی دقیق‌ترین برابر برای درخواست‌کننده در کاربرد اداری و عمومی است. اگر کسی فرم پر می‌کند، درخواست می‌دهد، ثبت‌نام می‌کند یا دنبال دریافت چیزی است، به او متقاضی می‌گویند. در جدول‌های فارسی، این واژه به دلیل دقت معنایی و کاربرد رسمی، بسیار پرکاربرد است.

خواهان؛ کاربرد حقوقی

خواهان در زبان حقوقی به کسی گفته می‌شود که دعوا یا دادخواست را مطرح می‌کند و از دادگاه چیزی می‌خواهد. در معنی عمومی هم یعنی کسی که خواستار چیزی است. اگر سرنخ جدول به دادگاه، دعوا، دادخواست یا مطالبه حقوقی نزدیک باشد، خواهان گزینه‌ای قوی است.

طالب و سائل؛ کوتاه و عربی‌ریشه

طالب یعنی جوینده و خواستار. این واژه در جدول‌های کوتاه بسیار مفید است، چون چهار حرف دارد. سائل هم یعنی پرسنده، خواهنده یا کسی که درخواست می‌کند. اگر خانه‌ها چهار تاست و حروف تقاطعی با «ط» یا «س» شروع می‌شود، این دو پاسخ را بررسی کنید.

مستدعی و داوطلب؛ رسمی‌تر یا موقعیتی‌تر

مستدعی یعنی خواهنده و درخواست‌کننده، با لحنی رسمی‌تر و قدیمی‌تر. داوطلب زمانی درست است که فرد خودش برای کاری، آزمونی، خدمت یا مسئولیتی اعلام آمادگی کرده باشد. پس داوطلب همیشه درخواست‌کننده است، اما هر درخواست‌کننده‌ای الزاماً داوطلب نیست.

نکته حل جدول: برای سرنخ ساده «درخواست کننده»، اول «متقاضی» را امتحان کنید. اگر فضای حقوقی دارد، «خواهان» و «مدعی» را بررسی کنید. اگر خانه‌ها کوتاه‌اند، «طالب» و «سائل» جلوترند.

استدعا چرا در بعضی جدول‌ها می‌آید؟

در برخی منابع حل جدول، کنار «درخواست کننده» واژه استدعا هم دیده می‌شود. استدعا در اصل یعنی خواهش، تقاضا یا درخواست؛ یعنی بیشتر به خود عمل درخواست کردن اشاره دارد، نه الزاماً به شخص درخواست‌کننده. با این حال، چون در جدول‌ها گاهی سرنخ‌ها فشرده و کمی آزاد نوشته می‌شوند، ممکن است طراح از استدعا برای خانواده معنایی درخواست استفاده کرده باشد.

اگر خانه‌های جدول با «استدعا» جور است و حروف تقاطعی آن را تأیید می‌کند، می‌تواند پاسخ همان جدول باشد؛ اما از نظر معنایی، برای «درخواست کننده» واژه‌هایی مثل متقاضی، خواهان، طالب و سائل دقیق‌تر هستند.

واژه‌های مرتبط

اگر سرنخ جدول کمی متفاوت نوشته شده باشد، این واژه‌ها هم ممکن است به کار بیایند:

متقاضی درخواستگر تقاضاکننده خواستار داوطلب مدعی

درخواستگر و تقاضاکننده برابرهای مستقیم‌تر و ترکیبی هستند. خواستار یعنی کسی که خواسته‌ای دارد. مدعی وقتی مناسب است که درخواست به شکل ادعا یا دعوای حقوقی مطرح شده باشد. در جدول‌های اداری، متقاضی و داوطلب معمولاً کاربرد بیشتری دارند.

چطور جواب درست را انتخاب کنیم؟

اول تعداد خانه‌ها را مشخص کنید. برای چهار خانه، طالب، سائل و مدعی را بررسی کنید. برای شش خانه، متقاضی، خواهان، مستدعی، داوطلب و استدعا گزینه‌های اصلی‌اند. سپس به زمینه سرنخ نگاه کنید: اگر اداری است، متقاضی؛ اگر حقوقی است، خواهان یا مدعی؛ اگر پرسشی و خواهشی است، سائل؛ و اگر اعلام آمادگی برای کاری است، داوطلب مناسب‌تر است.

اگر فقط یک یا دو حرف از جواب را دارید، همان حروف را با ابتدای واژه‌ها تطبیق دهید. «م» می‌تواند متقاضی، مستدعی یا مدعی باشد؛ «خ» معمولاً خواهان یا خواستار است؛ «ط» به طالب می‌رسد؛ و «س» می‌تواند سائل باشد.

جمع‌بندی

برای سؤال درخواست کننده در جدول، پاسخ اول و رایج متقاضی است. اگر جدول حقوقی باشد، خواهان یا مدعی را بررسی کنید. برای خانه‌های کوتاه، طالب و سائل گزینه‌های مهمی هستند. در کنار این‌ها، مستدعی، داوطلب، خواستار و در برخی جدول‌ها استدعا هم می‌توانند با حروف تقاطعی سازگار شوند.

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.