پاسخ دقیق نمایشنامه متنوع در جدول، واریته است. واریته به نمایش یا برنامه ای گفته می شود که از بخش های گوناگون و سرگرم کننده تشکیل شده باشد.
در این سرنخ، واژه «متنوع» کلید اصلی است. نمایش واریته معمولا یک داستان خطی واحد ندارد، بلکه از چند بخش نمایشی، موسیقی، طنز، آواز، حرکات نمایشی یا آیتم های مستقل ساخته می شود. به همین دلیل در جدول، «نمایشنامه متنوع» به واریته می رسد.
در واریته، صحنه معمولا از چند آیتم متفاوت تشکیل می شود؛ همین تنوع، علت اصلی پاسخ جدول است.
جواب نمایشنامه متنوع در جدول چیست؟
برای نمایشنامه متنوع در جدول، پاسخ درست و رایج واریته است. واریته در فارسی به نوعی نمایش، برنامه یا اجرای صحنه ای گفته می شود که از بخش های متنوع تشکیل شده باشد. اگر تعداد خانه های جدول با این واژه هماهنگ است، همین پاسخ را وارد کنید.
این سرنخ با واژه هایی مثل «نمایش متنوع»، «برنامه نمایشی متنوع»، «تئاتر متنوع» یا «اجرای چندبخشی» هم ممکن است مطرح شود. در همه این حالت ها، واریته یکی از بهترین گزینه های جدولی است.
واریته یعنی چه؟
واریته واژه ای برگرفته از فضای تئاتر و سرگرمی است و به برنامه ای اشاره دارد که در آن چند نوع اجرا کنار هم قرار می گیرد. ممکن است یک بخش طنز، یک بخش موسیقی، یک اجرای نمایشی کوتاه، یک بخش آواز، شعبده، رقص، حرکات آکروباتیک یا تقلید صدا در یک برنامه واریته دیده شود.
برخلاف نمایشنامه های کلاسیک که معمولا یک داستان مشخص، شخصیت های ثابت و مسیر روایی پیوسته دارند، واریته بر تنوع و سرگرمی تکیه می کند. هر بخش می تواند نسبتا مستقل باشد و مخاطب بدون دنبال کردن داستان بلند، از آیتم های جداگانه لذت ببرد.
تفاوت واریته با نمایشنامه معمولی
نمایشنامه معمولی یا پیس معمولا متن نمایشی مشخصی دارد که بازیگران آن را روی صحنه اجرا می کنند. این متن می تواند کمدی، تراژدی، درام، ملودرام یا گونه های دیگر باشد. اما واریته بیشتر یک قالب اجرایی متنوع است تا یک نمایشنامه داستانی واحد.
در واریته، بخش ها می توانند پشت سر هم اجرا شوند، بدون اینکه حتما یک داستان مشترک داشته باشند. هدف اصلی هم معمولا سرگرم کردن، ایجاد هیجان، خنداندن یا نشان دادن مهارت های مختلف هنری است. به همین دلیل واژه «متنوع» در سرنخ کاملا بجاست.
برنامه یا نمایش چندبخشی و متنوع؛ پاسخ اصلی این سرنخ.
واژه ای برای نمایشنامه یا متن تئاتری، نه لزوما متنوع.
نمایشنامه یا اثر نمایشی جدی و کنش محور.
طرح یا متن آماده اجرا، مخصوصا در سینما و نمایش.
چرا جواب «واریته» است؟
چون واریته ذاتا بر تنوع بنا شده است. اگر در یک برنامه نمایشی چند هنر مختلف پشت سر هم اجرا شود، آن برنامه واریته نام می گیرد. پس عبارت «نمایشنامه متنوع» در جدول، به جای اینکه صرفا یک نمایشنامه عادی را بخواهد، به قالبی اشاره می کند که از گونه های مختلف اجرا ساخته شده است.
در جدول کلمات، طراحان اغلب از تعریف های کوتاه و فشرده استفاده می کنند. «نمایشنامه متنوع» تعریف خلاصه ای برای واریته است؛ همان طور که «نمایشنامه» می تواند پاسخ هایی مثل پیس، درام یا سناریو داشته باشد، اضافه شدن «متنوع» پاسخ را دقیق تر می کند.
واریته در جدول چند حرفی است؟
«واریته» در نوشتار فارسی پنج نویسه دارد: و، ا، ر، ی، ت، ه. بسته به شیوه شمارش جدول، ممکن است طراح آن را با خانه های مربوط به شکل نوشتاری خودش تنظیم کند. اگر حروفی مثل «و»، «ر» یا «ت» از تقاطع ها به دست آمده، واریته را جدی بگیرید.
در جدول های فارسی، این واژه معمولا به همین شکل نوشته می شود و شکل های دیگری مثل «واریتیه» یا «واریتهٔ» در خانه های جدول به کار نمی رود. بنابراین اگر خانه ها با واریته جور است، لازم نیست به سراغ شکل های پیچیده تر بروید.
روش سریع انتخاب جواب درست
برای تشخیص اینکه پاسخ واریته است یا نه، این چند نشانه را بررسی کنید:
- واژه متنوع را ببینید. این واژه قوی ترین نشانه برای واریته است.
- تعداد خانه ها را بسنجید. اگر با واریته هماهنگ است، پاسخ بسیار محتمل می شود.
- اگر سرنخ فقط نمایشنامه بود، پیس یا درام را هم ببینید. اما با «متنوع»، واریته جلو می افتد.
- حروف تقاطعی را کنار واژه های تئاتری بگذارید. واریته، پیس، درام و سناریو با هم تفاوت زیادی دارند.
سرنخ های مشابه در جدول
- نمایشنامه متنوع: واریته
- نمایش متنوع: واریته
- برنامه چندبخشی نمایشی: واریته
- نمایشنامه: پیس، درام
- متن آماده نمایش: سناریو
- نمایش غم انگیز: تراژدی
- نمایش خنده دار: کمدی
اشتباه های رایج
اشتباه اول، نوشتن «درام» برای این سرنخ است. درام نمایشنامه جدی یا اثر نمایشی است، اما لزوما متنوع و چندبخشی نیست. اگر سرنخ فقط «نمایشنامه» بود، درام ممکن بود؛ اما «نمایشنامه متنوع» به واریته نزدیک تر است.
اشتباه دوم، انتخاب «پیس» است. پیس واژه ای قدیمی و فرانسوی برای نمایشنامه است و در جدول ها زیاد دیده می شود. با این حال، پیس معنای تنوع آیتمی ندارد و برای سرنخ «متنوع» پاسخ دقیق نیست.
اشتباه سوم، یکی گرفتن واریته با سناریو است. سناریو طرح یا متن یک اجرا یا فیلم است، اما واریته یک قالب سرگرمی و اجرای چندبخشی است. این دو در فضای هنرهای نمایشی به هم نزدیک اند، اما در جدول پاسخ یکسان ندارند.
چطور این پاسخ را حفظ کنیم؟
برای حفظ کردن واریته، کافی است آن را با کلمه «تنوع» پیوند بزنید. واریته یعنی برنامه ای که فقط یک چیز نیست؛ کمی موسیقی، کمی طنز، کمی نمایش، کمی حرکت و چند آیتم متفاوت کنار هم قرار می گیرند. همین تصویر، پاسخ جدول را به خاطرمان می سپارد.
اگر خواستید خانواده واژه های نمایشی را هم کنار آن حفظ کنید، این دسته بندی ساده کمک می کند: واریته برای نمایش متنوع، پیس برای نمایشنامه، درام برای نمایش جدی، سناریو برای متن و طرح اجرا، تراژدی برای غم نامه و کمدی برای نمایش خنده دار.
جمع بندی
برای نمایشنامه متنوع در جدول، پاسخ صحیح و پیشنهادی واریته است. واریته به برنامه یا نمایشی گفته می شود که از بخش های گوناگون، سرگرم کننده و مستقل تشکیل شده باشد. اگر تعداد خانه ها یا حروف تقاطعی با آن جور نبود، پیس، درام و سناریو را فقط به عنوان واژه های نزدیک بررسی کنید.