کرسی سخنرانی در جدول

سرنخ «کرسی سخنرانی» در جدول به جایگاه یا میز بلندی اشاره دارد که سخنران هنگام صحبت پشت آن می ایستد. پاسخ رایج و امروزی این سرنخ «تریبون» است.

جواب کرسی سخنرانی در جدول چیست؟

برای عبارت «کرسی سخنرانی در جدول»، پاسخ اصلی تریبون است. تریبون جایی است که سخنران پشت آن می ایستد و سخنرانی خود را ارائه می کند. این واژه در فضاهای رسمی، دانشگاهی، سیاسی، خبری و همایشی کاربرد زیادی دارد.

اگر جدول شما شش خانه دارد، تریبون را ابتدا امتحان کنید. اگر سرنخ رنگ مذهبی یا سنتی داشته باشد، «منبر» هم می تواند گزینه باشد. اگر سرنخ کلی تر باشد، «جایگاه» هم ممکن است مطرح شود.

تعداد حروف پاسخ ها

«تریبون» شش حرف دارد: ت، ر، ی، ب، و، ن. «جایگاه» نیز شش حرفی است. «منبر» چهار حرف دارد و «سکو» سه حرفی است. «کرسی خطابه» بدون فاصله ۹ حرف دارد و «سکوی سخنرانی» بدون فاصله ۱۱ حرفی است.

در جدول فارسی، فاصله معمولا خانه جدا نیست. بنابراین ترکیب های چندکلمه ای را باید بدون فاصله بشمارید، مگر اینکه شکل جدول صریحا جای جدا برای فاصله داشته باشد.

تریبون یعنی چه؟

تریبون به میز یا جایگاهی گفته می شود که سخنران هنگام سخنرانی پشت آن قرار می گیرد. در سالن ها، کنفرانس ها، مجلس ها و نشست های رسمی، تریبون معمولا روبه روی مخاطبان قرار دارد و گاهی میکروفن هم روی آن نصب می شود.

در معنای گسترده تر، تریبون به هر ابزار یا جایگاهی گفته می شود که فرد از طریق آن نظر خود را بیان می کند. اما در جدول، وقتی سرنخ «کرسی سخنرانی» باشد، معنای فیزیکی و مستقیم آن یعنی جایگاه سخنران مد نظر است.

تفاوت تریبون و منبر

«منبر» کرسی یا سازه پله داری است که بیشتر در فضای مذهبی، مسجد و مجلس وعظ استفاده می شود. اگر سرنخ بگوید «کرسی واعظ»، «جای خطیب در مسجد» یا «سکوی وعظ»، منبر پاسخ دقیق تری است.

اما «تریبون» واژه عمومی تر و امروزی تر است. در دانشگاه، نشست خبری، همایش یا سخنرانی رسمی، معمولا از تریبون استفاده می شود. برای سرنخ کلی «کرسی سخنرانی»، تریبون جواب مناسب تری است.

جایگاه و سکوی سخنرانی

«جایگاه» واژه ای کلی تر است و می تواند به محل قرار گرفتن سخنران، مهمانان یا افراد ویژه در یک مراسم اشاره کند. اگر جدول شش خانه دارد و حروف متقاطع با تریبون سازگار نیست، جایگاه را هم بررسی کنید.

«سکوی سخنرانی» بیشتر به بخش بلندشده از زمین یا محل ایستادن سخنران گفته می شود. تریبون می تواند روی این سکو قرار بگیرد. این عبارت ۱۱ حرف دارد و برای جدول های بلندتر مناسب است.

چطور پاسخ درست را انتخاب کنیم؟

ابتدا تعداد خانه ها را بشمارید. شش خانه یعنی تریبون یا جایگاه. چهار خانه یعنی منبر. سه خانه یعنی سکو. اگر خانه ها ۹ تاست و سرنخ حالت سنتی دارد، کرسی خطابه را هم در نظر بگیرید.

سپس لحن سرنخ را بررسی کنید. اگر سرنخ رسمی، امروزی یا عمومی است، تریبون جلوتر است. اگر مذهبی و سنتی است، منبر مناسب تر می شود. اگر خیلی کلی است، جایگاه هم می تواند جواب باشد.

سرنخ های نزدیک

اگر در جدول با عبارت هایی مثل «میز خطابه»، «محل سخنران»، «جای سخنران»، «سکوی سخنرانی» یا «جایگاه خطابه» روبه رو شدید، همین خانواده پاسخ ها را بررسی کنید. در بیشتر سرنخ های امروزی، تریبون پاسخ مناسب و پرکاربرد است.

اگر سرنخ به «واعظ»، «خطیب مسجد»، «پله های مسجد» یا «جایگاه وعظ» اشاره کند، منبر را جلوتر بگذارید. اگر فقط از محل یا جایگاه سخنران حرف بزند و تعداد خانه ها شش تا باشد، تریبون و جایگاه را با حروف متقاطع بسنجید.

کاربرد تریبون در زبان امروز

تریبون فقط یک وسیله فیزیکی نیست؛ گاهی به معنای فرصت بیان نظر هم به کار می رود. مثلا می گوییم فلان رسانه تریبون یک گروه است، یعنی آن گروه از طریق آن رسانه نظر خود را بیان می کند. با این حال، در جدول معمولا معنای مستقیم و فیزیکی مورد نظر است.

در سخنرانی های رسمی، تریبون معمولا روبه روی جمع قرار می گیرد و سخنران متن یا یادداشت های خود را روی آن می گذارد. همین کاربرد روشن باعث شده که برای سرنخ «کرسی سخنرانی» جواب بسیار طبیعی باشد.

اشتباه های رایج

اشتباه رایج این است که «منبر» را برای هر نوع کرسی سخنرانی وارد کنیم. منبر بیشتر در فضای مذهبی کاربرد دارد، در حالی که تریبون برای سخنرانی های رسمی و عمومی مناسب تر است. البته اگر خانه ها چهار تاست، منبر می تواند جواب باشد.

اشتباه دیگر نادیده گرفتن تعداد حروف است. تریبون و جایگاه هر دو شش حرفی اند؛ پس اگر حروف متقاطع با یکی سازگار نبود، دیگری را هم بررسی کنید.

جمع بندی

برای سرنخ «کرسی سخنرانی در جدول»، پاسخ اصلی تریبون است و شش حرف دارد. اگر سرنخ مذهبی باشد، منبر گزینه چهارحرفی است. جایگاه، سکو، کرسی خطابه و سکوی سخنرانی هم بسته به تعداد خانه ها و لحن سرنخ می توانند مطرح شوند.