سرنخ «مجاز از دوست دلسوز» در جدولانه به دنبال یک واژه ساده مثل «یار» یا «رفیق» نیست. کلمه «مجاز» نشان میدهد پاسخ باید یک تعبیر کنایی باشد؛ عبارتی که در ظاهر چیز دیگری است، اما در زبان فارسی به معنای دوست رازدار، صبور و همدل به کار میرود.
پاسخ «مجاز از دوست دلسوز در جدولانه» سنگ صبور است. سنگ صبور کنایه از کسی است که با حوصله به درد دلها گوش میدهد، رازدار است و سنگینی غم را سبک میکند.
جواب مستقیم جدولانه چیست؟
برای عنوان دقیق «مجاز از دوست دلسوز در جدولانه»، پاسخ اصلی سنگ صبور است. این عبارت دو واژه دارد و در جدولها ممکن است فاصله میان دو واژه حذف شود یا به صورت جداگانه در خانهها دیده شود.
اگر سرنخ فقط «دوست دلسوز» بود، شاید پاسخهایی مثل «یار»، «رفیق»، «همدم» یا «همدل» هم به ذهن برسد. اما چون سرنخ میگوید «مجاز از»، باید دنبال یک عبارت کنایی و غیرمستقیم بگردیم. همین نشانه ما را به «سنگ صبور» میرساند.
سنگ صبور یعنی چه؟
سنگ صبور در کاربرد امروزی یعنی کسی که انسان با خیال راحت درد دلش را به او میگوید؛ کسی که شنوندهای صبور، دلسوز، رازدار و قابل اعتماد است.
در فرهنگ عامه، سنگ صبور موجود یا شیئی افسانهای است که غمها و رازهای فرد رنجدیده را میشنود و در خود نگه میدارد. همین تصویر خیالی به مرور تبدیل به یک تعبیر زبانی شده است: وقتی میگوییم کسی «سنگ صبور» ماست، یعنی پناه درد دلها و شنونده صبور ماست.
پس در این سرنخ، «دوست دلسوز» به صورت مستقیم جواب نیست؛ بلکه معنای کنایی «سنگ صبور» است. طراح جدول با آوردن «مجاز از» به شما میگوید از معنای ظاهری فاصله بگیرید و به معنای استعاری فکر کنید.
چرا سنگ صبور مجاز از دوست دلسوز است؟
دوست دلسوز فقط کسی نیست که کنار ما باشد؛ او حرفها را میشنود، راز را نگه میدارد، قضاوت عجولانه نمیکند و به آدم کمک میکند بار روانی اندوهش سبکتر شود. «سنگ صبور» دقیقا همین نقش را به شکل تصویری و ادبی بیان میکند.
در زبان فارسی، بسیاری از مفاهیم عاطفی با تصویرهای ملموس بیان میشوند. سنگ در این عبارت نماد سکوت، تحمل و رازداری است و صبور بودن، ویژگی شنوندهای را نشان میدهد که از شنیدن غم و درد دیگران خسته نمیشود.
نکته حل جدول: وقتی در سرنخ عبارت «مجاز از» یا «کنایه از» را دیدید، معمولا پاسخ یک اصطلاح یا تعبیر غیرمستقیم است، نه یک مترادف ساده.
تفاوت سنگ صبور با دوست، یار و همدم
اگر جدول فقط یک مترادف ساده بخواهد، «یار» یا «رفیق» میتواند درست باشد. اما سرنخ «مجاز از دوست دلسوز» از شما میخواهد عبارت تصویریتر و اصطلاحیتر را پیدا کنید؛ یعنی «سنگ صبور».
چطور در جدول تشخیص بدهیم؟
این واژه علامت میدهد که پاسخ احتمالا کنایی، استعاری یا اصطلاحی است.
دوست دلسوز یعنی شنونده رازدار و همراه روزهای سخت.
سنگ صبور یک ترکیب رایج دوکلمهای است و در جدول ممکن است پیوسته دیده شود.
اگر پاسخ با «سنگ» شروع میشود یا با «صبور» پایان میگیرد، جواب تقریبا روشن است.
کاربرد سنگ صبور در جمله
برای فهم بهتر این اصطلاح، میتوان آن را در چند جمله ساده دید:
- او سالها سنگ صبور خانواده بود.
- هر وقت دلش میگرفت، سراغ دوست قدیمیاش میرفت؛ همان سنگ صبور همیشگی.
- سنگ صبور بودن یعنی فقط شنیدن نیست، یعنی رازدار و همدل بودن.
- گاهی آدم بیشتر از نصیحت، به یک سنگ صبور نیاز دارد.
این جملهها نشان میدهد که «سنگ صبور» بیشتر بار عاطفی و انسانی دارد. این تعبیر به کسی گفته میشود که آدم میتواند اندوه، ترس، راز یا نگرانی خود را با او در میان بگذارد.
یادآوری سریع: مجاز از دوست دلسوز در جدولانه = سنگ صبور. گزینههای نزدیک: همدل، همدم، رازدار، یار، رفیق.
سرنخهای نزدیک برای همین پاسخ
در جدولهای دیگر ممکن است همین پاسخ با سرنخهای مشابه بیاید:
- دوست رازدار: سنگ صبور
- مجاز از همدم دلسوز: سنگ صبور
- کنایه از شنونده درد دل: سنگ صبور
- مونس غمها: سنگ صبور
- رازدار درد دلها: سنگ صبور
اگر سرنخ به صورت «دوست» یا «یار» کوتاه و مستقیم بیاید، لازم نیست حتما سراغ سنگ صبور بروید. اما هرجا «درد دل»، «رازدار»، «صبور» یا «مجاز از» در کنار دوست دلسوز آمد، این جواب بسیار محتمل است.
اگر جواب در جدول ننشست چه کنیم؟
اگر «سنگ صبور» را وارد کردید و جدول کامل نشد، اول ببینید فاصله میان دو واژه چگونه حساب شده است. برخی جدولها فاصله را حذف میکنند و پاسخ را به شکل پیوسته میپذیرند. سپس حروف متقاطع را با دقت بررسی کنید.
اگر تعداد خانهها کوتاهتر بود، احتمال دارد طراح به جای تعبیر کنایی، یکی از واژههای نزدیک مثل «همدم»، «یار» یا «رازدار» را خواسته باشد. با این حال برای عنوان دقیق این صفحه، پاسخ اصلی و نهایی «سنگ صبور» است.
جمعبندی پاسخ
پاسخ «مجاز از دوست دلسوز در جدولانه» سنگ صبور است. این عبارت کنایه از دوست رازدار، شنونده صبور و همراهی است که آدم میتواند درد دلهایش را با او در میان بگذارد. واژه «مجاز» در سرنخ نشان میدهد که باید به جای مترادف ساده، یک تعبیر کنایی پیدا کنیم.
خلاصه نهایی: مجاز از دوست دلسوز در جدولانه = سنگ صبور.