تمامیت خواه در جدول

تمامیت خواه در کاربرد سیاسی و واژگانی به کسی یا نظامی گفته می شود که خواهان کنترل همه جنبه های زندگی و جامعه است. در جدول کلمات فارسی، برابر مستقیم و شناخته شده این واژه معمولا «توتالیتر» است؛ واژه ای هشت حرفی که از اصطلاح سیاسی توتالیتاریسم آمده و برای سرنخ های «تمامیت خواه» یا «نظام تمامیت خواه» زیاد به کار می رود.

جواب تمامیت خواه در جدول چیست؟

جواب اصلی «توتالیتر» است. این کلمه دقیق ترین برابر جدولی برای «تمامیت خواه» محسوب می شود و اگر پاسخ هشت خانه دارد، معمولا نخستین گزینه ای است که باید امتحان شود. در بسیاری از جدول ها، سرنخ هایی مثل «تمامیت خواه»، «هوادار حکومت مطلق»، «نظام کنترل گر» یا «وابسته به توتالیتاریسم» به همین پاسخ می رسند.

اگر «توتالیتر» با خانه ها جور نبود، باید به گزینه های نزدیک معنایی نگاه کنید. «خودکام» و «خودکامه» بیشتر روی حاکم یا رفتار مستبدانه تاکید دارند. «استبدادی» برای وصف یک نظام یا روش حکومت به کار می رود. «دیکتاتور» بیشتر به شخص فرمانروا اشاره می کند و «اقتدارگرا» معنایی نزدیک ولی کمی تخصصی تر دارد.

پاسخ ها بر اساس تعداد حروف

در این سرنخ، تعداد حروف نقش مهمی دارد؛ چون چند واژه سیاسی نزدیک به هم وجود دارد. اگر پاسخ هشت خانه دارد، «توتالیتر»، «استبدادی» و «دیکتاتور» گزینه های اصلی اند، اما از میان آن ها «توتالیتر» مستقیم ترین پاسخ برای تمامیت خواه است. اگر پاسخ شش خانه دارد، «خودکام» را بررسی کنید. اگر هفت خانه دارید، «خودکامه» می تواند مناسب باشد.

• شش حرفی: «خودکام»؛ برای سرنخ هایی مانند مستبد، خودرای یا حاکم مطلق.
• هفت حرفی: «خودکامه»؛ نزدیک به خودکام، اما بیشتر حالت صفتی دارد.
• هشت حرفی: «توتالیتر»، «استبدادی» و «دیکتاتور»؛ در این میان توتالیتر دقیق ترین جواب برای تمامیت خواه است.
• نه حرفی: «اقتدارگرا»؛ برای سرنخ های نزدیک به اقتدارطلب یا ضد آزادی سیاسی.

توتالیتر یعنی چه؟

توتالیتر به معنای تمامیت خواه است؛ یعنی گرایشی که می خواهد همه بخش های جامعه، سیاست، رسانه، فرهنگ و زندگی مردم زیر کنترل یک قدرت واحد قرار بگیرد. در جدول کلمات، این توضیح بلند معمولا به یک جواب کوتاه تبدیل می شود و آن جواب «توتالیتر» است.

این واژه با «دیکتاتور» و «استبدادی» هم خانواده معنایی دارد، اما کاملا یکی نیست. دیکتاتور بیشتر به شخص اشاره دارد. استبدادی بیشتر صفت یک روش یا نظام است. توتالیتر به نوعی ساختار یا گرایش تمامیت خواه اشاره می کند که کنترل فراگیر را می خواهد.

فرق تمامیت خواه با خودکامه و اقتدارگرا

«خودکام» یا «خودکامه» به کسی گفته می شود که رأی و اراده خود را بالاتر از دیگران می نشاند و به مشارکت یا محدودیت قدرت اعتنا ندارد. «اقتدارگرا» به گرایشی اشاره می کند که نظم و فرمان را بر آزادی و مشارکت ترجیح می دهد. «تمامیت خواه» از این ها شدیدتر است و به کنترل همه جانبه جامعه اشاره می کند.

در جدول ها، این تفاوت ها گاهی ساده می شود و طراح از چند واژه نزدیک به جای هم استفاده می کند. به همین دلیل، اگر جواب اصلی با خانه ها نخواند، بررسی گزینه های نزدیک کاملا منطقی است؛ اما برای سرنخ مستقیم «تمامیت خواه»، همچنان «توتالیتر» انتخاب اول باقی می ماند.

چطور جواب درست را انتخاب کنیم؟

ابتدا تعداد خانه ها را بشمارید. اگر هشت خانه دارید و حروف تقاطعی اجازه می دهد، «توتالیتر» بهترین گزینه است. اگر جواب با «خ» شروع می شود و کوتاه تر است، «خودکام» یا «خودکامه» را بررسی کنید. اگر سرنخ به صفت یک حکومت اشاره دارد و با «ا» شروع می شود، «استبدادی» یا «اقتدارگرا» ممکن است جواب باشد.

1. برای سرنخ مستقیم «تمامیت خواه»، ابتدا «توتالیتر» را امتحان کنید.
2. اگر پاسخ شش خانه است، «خودکام» را با حروف تقاطعی بسنجید.
3. اگر پاسخ هفت خانه است، «خودکامه» گزینه مناسبی است.
4. اگر سرنخ صفت نظام سیاسی است، «استبدادی» و «اقتدارگرا» را بررسی کنید.
5. اگر سرنخ به شخص حاکم اشاره دارد، «دیکتاتور» احتمال بیشتری دارد.

سرنخ های مشابه تمامیت خواه

در جدول ممکن است به جای «تمامیت خواه»، سرنخ هایی مثل «توتالیتر»، «حکومت مطلقه»، «استبدادی»، «اقتدارگرا»، «خودکامه»، «دیکتاتور»، «مخالف آزادی سیاسی» یا «دارای کنترل فراگیر» نوشته شود. خانواده جواب ها در این سرنخ ها نزدیک است، اما جهت پرسش می تواند پاسخ را عوض کند.

اگر سرنخ «توتالیتر» باشد، پاسخ می تواند «تمامیت خواه» باشد. اگر سرنخ «حاکم مستبد» باشد، «دیکتاتور» یا «خودکامه» طبیعی تر است. اگر سرنخ «روش حکمرانی مستبدانه» باشد، «استبدادی» بهتر می نشیند. همین دقت کوچک در خواندن سرنخ، جلوی اشتباه بین جواب های هم معنی را می گیرد.

نمونه های کاربردی در جدول

نمونه های زیر کمک می کنند پاسخ های نزدیک را سریع تر مرتب کنید و با حروف متقاطع بسنجید.

نکته های املایی

«توتالیتر» با ت آغاز می شود و هشت حرف دارد: ت، و، ت، ا، ل، ی، ت، ر. گاهی آن را با فاصله یا به شکل های نادرست می نویسند، اما شکل رایج در جدول «توتالیتر» است. «تمامیت خواه» خود یک عبارت دوکلمه ای است و در جدول معمولا به عنوان سرنخ می آید، نه جواب.

«اقتدارگرا» با «اقتدارگراها» یا «اقتدارگرایی» فرق دارد و تعداد خانه های متفاوتی می خواهد. «خودکام» شش حرفی است، اما «خودکامه» هفت حرف دارد. اگر خانه ها دقیق شمرده شوند، همین تفاوت ها پاسخ نهایی را روشن می کند.

پاسخ نهایی پیشنهادی

پاسخ نهایی پیشنهادی برای «تمامیت خواه در جدول»، «توتالیتر» است. اگر این جواب با تعداد خانه ها یا حروف متقاطع هماهنگ نبود، «خودکام»، «خودکامه»، «استبدادی»، «دیکتاتور» و «اقتدارگرا» را بر اساس تعداد خانه ها بررسی کنید.